Bieganie to karkołomna rozrywka, czy zdrowy nawyk?

Według opinii statystycznych, wydanych w Europie i w Stanach Zjednoczonych – co najmniej dwie, na trzy regularnie biegające osoby taktuje bieganie nie jako rozrywka typowa, lecz zdecydowanie ryzykuje swoim własnym zdrowiem, a to za sprawą notorycznego przemęczania się, przy dużym stopniu ignorowania niekiedy nawet dotkliwego bólu. Jest to na tyle ważne zagadnienie dla współczesnych, że nawet Niemiecka kasa chory zleciła studia nad ów zagadnieniami, badając stan zdrowia dziesięciu tysięcy ludzi uprawiających pospolity sport biegaczy, jakim jest jogging. Wyniki badań okazały się skrajne, albowiem zadaniem joggingu jest rozrywka i dbanie o zdrowie właśnie, tymczasem owe tysiące ludzi jednako pomagając sobie, również szkodzi samym sobie. Ów ryzykanci szkodzący sobie to ci, co mimo zbyt szybkiego rytmu mięśnia sercowego, względnie też nagłych skurczy mięśni nie robiły przerw na tę chwilę, a takich osób było dużo niestety. Takie rzeczy niestety powodują iż rozrywka dla zdrowia przestaje nią w zasadzie już być. Notoryczne nadwyrężanie wytrzymałości organizmu wiedzie do skrajnych i trwałych kontuzji, zaś nade wszystko ku generalnemu przemęczeniu organizmu na pewno. To zaś paradoksalnie prosta droga do choroby serca. Statystycznie więc, owych siedem ryzykantów na dziesięć osób biegających to ludzie oscylujący wiekiem dwudziestym, a pięćdziesiątym rokiem życia, a zatem w sile wieku. Co ciekawe też zwykle ryzykują samotne kobiety joggerki. Jedynie zaś odsetek trzydziestu ledwie procent, z owych dziesięciu tysięcy ludzi biega poprawnie, gdzie dla nich najistotniejszą sprawą jest zdrowie i zwyczajna rozrywka, nie zaś forsowanie poligonu. Wnioski w tej mierze, szczerze rzecz ujmując nasuwają się prozaiczne – otóż w bieganiu tez jest istotna anglosaska współczesna filozofia „ Work smart not Hard” – pracuj głową nie mięśniami. Biegając należy biegać z głową, nie na siłę to żadna rozrywka, ni żaden powód do zdrowia – przeciwnie wręcz.